De Schalkse Duikers Mysterious, fun Discoveries
Sponsers
Jeugdinitiaties tijdens de zomervakantie
Ook dit jaar zette enkele vrijwilligers en gekwalificeerde duikers van de Schalkse Duiker zich in om voor het derde jaar op rij duikinitiaties te organiseren voor de jeugddienst van Ekeren. Het is weer eens wat anders dan een dagje spelen op de speelpleinen.
Maandag morgen om 10u was de tweewekelijkse afspraak aan het Schindebad in Ekeren. Als we toekwamen stonden er al een hoop jongeren op ons te wachten. Vol van verwachting wisten ze niet juist wat er hen die voormiddag te wachten stond. Eens iedereen aanwezig was konden we ons omkleden en volgde een degelijke briefing over wat er te gebeuren stond.
Tijdens de briefing kwam ook de werking van het materiaal aan bod. Iedereen volgde aandachtig en keek met grote ogen naar de persluchtset die steeds verder werd opgebouwd. “Moesten we dat later aandoen?” “Dat zal wel wat wegen zeker?” “Gaat het wel lukken?” …
Na het materiaal volgde de communicatie onderwater. Ja, je kan natuurlijk niet even zeggen wat er scheelt onderwater. De basis duiktekens waren dus cruciaal en werden enkele keren herhaald zodat iedereen ze zeker kenden.
Tot slot volgde nog enkele belangrijke basisregeltjes. Zo leerden we hen o.a. aan dat men steeds moet uitademen als men naar bovengaat. Ook wezen we erop dat er steeds oogcontact met je buddy, de persoon waarmee je duikt, moest zijn.
Dan was het zo ver. Iedereen was er klaar voor en keek een beetje zenuwachtig naar elkaar. De groep werd opgedeeld in 2 kleinere groepen. De eerste zouden starten, de tweede hadden ongeveer 45minuten vrij, en kregen dan ook de kans om te duiken.
Het eerste groepje paste de zwemvliezen en kreeg een duikbril. Eerst even in spuwen werd door ons gezegd. Meteen volgde gegiechel. “Ja, ja, eerst even in de bril spuwen, anders dampt hij aan”, zeiden we! Een beetje aarzelend deden ze dit dat dan maar. Achteraf gezien moet het toch wel geholpen hebben, want de meesten hebben geen last gehad van een aangedampte bril.
Dan volgde een korte opwarming. Iedereen moest enkele zwembadlengtes snorkelen. Voor diegene die dit nog nooit gedaan hadden, was het niet zo eenvoudig om langs zo’n hol pijpje te ademen met grote flippers aan je voeten.
Dan volgde het echte werk. Iedereen kreeg een jacket en deed dit aan. Ze leken steeds achterover te willen vallen, net alsof er iemand aan hun rug stond te trekken. Dit kwam natuurlijk door die fles op hun rug. De riempjes van het jacket werden goed aangetrokken en dan was iedereen er echt klaar voor.
Er mocht nu een eerste keer geademd worden door een ademautomaat. Eerst even bovenwater, later op de knieën onderwater en dan plat op de buik. Wat een ervaring! Ademen onderwater. Wie had dat ooit gedacht? Eens dit lukte kon er een stapje verder gegaan worden. We zwommen richting het diepe deel. Wij als duikinstructeur bedienden nu nog de inflatorslang. Dit is het toestel waarmee de duikjacket kan worden opgeblazen. Het zorgt ervoor dat een duiker niet over de bodem moet kruipen, maar mooi bleven zweven als een vliegtuig in de lucht! Een ongelooflijk gevoel!
Na een rondje in het diepe deel van het zwembad konden we nog een stapje verder gaan en enkele vaardigheden bijbrengen. Zo konden de jongeren zelf, stelselmatig leren om de inflatorslang te bedienen. Ook leerden we hen hoe een automaat terug te vinden als deze uit de mond zou vallen onderwater. Tot slot mocht iedereen een keer proberen om zijn duikbril onderwater af te zetten en vervolgens terug op te zetten en leeg te maken. Niet echt gemakkelijk, zeker niet de eerste keer.
Tussen de vaardigheden door kreeg iedereen natuurlijk ook voldoende de kans om gewoon te genieten van het duiken, het zweven onderwater, de rust, … Het was voor iedereen een fantastische ervaring.
Mooie liedjes duren echter niet lang, en de 45 minuten onderwater leken voorbij te vliegen. Voor iedereen het wist was het tijd voor de tweede groep. De eerste groep deed de jackets uit en de tweede groep trok ze opnieuw aan. Klaar voor hun vuurdoop.
Ondertussen kroop de eerste groep bij elkaar om van gedachten te wisselen en hun verhaal van hun eerste stappen onderwater aan elkaar te vertellen. Het was van groot, groter grootst! Enkele nieuwe duikers waren geboren!
Gunter Geerts


