Dominikaanse Republiek - Bayahibe

 

Hagelwitte zandstranden met palmbomen, een heerlijk warm klimaat, merengue muziek op de achtergrond, grote luxe hotelcomplexen en zeer rijke natuur, we zijn geland op de Dominicaanse Republiek.   

 

“De deur van het vliegtuig gaat open. Het lijkt alsof er plots een zwaar gewicht op ons neervalt, maar eigenlijk is dat de warmte en de hoge

vochtigheidsgraad die ons overvalt. Ik kijk om me heen en zie de mensen glimlachen. Ik zelf ben niet meer zo verbaasd want het is reeds voor de derde keer dat ik die grote ‘hut’ zie. Ja, ja, je leest het goed, de luchthaven van Punta Cana is niets meer dan een groot uitgevallen hut. Heel wat anders als die grootse, moderne luchthavens die wij gewoon zijn. Op de achtergrond speelt reeds een merengue bandje. Zo komt men onmiddellijk in de Dominicaanse sfeer die men voor de rest van de vakantie niet meer zal loslaten.”

 

Vanaf de luchthaven is het nog een kleine twee uur rijden naar Bayahibe. Tijdens deze rit kan men reeds kennis maken met het landschap van dit Caribische eiland. Men rijdt door de grote velden met suikerriet en ziet op de achtergrond de bergen van de Cordillera Oriental.

 

De Dominicaanse Republiek vormt samen met Haïti het eiland Hispaniola dat het op één na grootste eiland is van het Caribische gebied is. Haïti beslaat ongeveer 1/3 van het eiland. De overige 2/3 of zo’n 48.730 km² is de Dominicaanse Republiek. Dit is 1,5 keer België.

 

Het klimaat van de Dominicaanse is doorgaans zeer aangenaam. Toch is het moeilijk een algemene uitspraak te doen doordat het klimaat zeer sterk beïnvloed wordt door het landschap en de bergketens. De belangrijkste bergketen is de Cordillera Central die van Oost naar West over het midden van het eiland loopt. De hoogste top is de Pico Duarte. Deze meet maar liefst 3175m en is daarmee het hoogste punt van de Caraïben. De berg werd genoemd naar de vrijheidsstrijder Juan Pablo Duarte waaraan het land zijn onafhankelijkheid dankt. In de winter kunnen op de top temperaturen onder 0°C voorkomen. Naast de Cordillera Central zijn ook de Cordillera Septentrional en de Cordillera Oriental belangrijke bergketens. 

 

Algemeen kan men van het klimaat zeggen dat het in de winter iets frisser en minder zwoel is. In mei, juni, september en oktober regent het het meest. Een regenbui duurt echter doorgaans niet langer dan enkele uren. In de periode van augustus en oktober kunnen orkanen voorkomen. De gemiddelde temperatuur in de kuststreek ligt tussen 27 en 30°C. In de bergen is het koeler met temperaturen tussen 15°C en 18°C. Eigenlijk kan men het eiland een heel jaar door bezoeken als men niet afgeschrikt wordt door de regenbuien. Het toeristische hoogseizoen valt samen met Kerstmis en Pasen.

 

Ongeveer 8 miljoen Dominicanen leven op dit Caribische eiland dat overal overheerst wordt door merengue-deuntjes. De merengue is zowel de nationale muziek als dans. De dominicanen zijn vriendelijke en open mensen die ondanks hun armoede toch gelukkig lijken te leven. Ze lachen en zingen de hele dag door.

 

 

Het was voor mij reeds het vierde bezoek aan dit Caribische eiland dat bekend staat voor zon, zee en strand. Toch is er naar mijn mening zeker veel meer te doen dan alleen maar een hele dag aan het zwembad of het strand van het hotel te liggen. Dat men het hotel niet uit kan omdat het te gevaarlijk zou zijn is al helemaal een fabeltje!

 

Feit is wel dat de grote luxe resorts -zoals de grote hotelcomplexen op het eiland genoemd worden- vaak een hele afstand van de toeristisch interessante bezienswaardigheden verwijderd liggen. Tijdens mijn eerste bezoeken aan het eiland waren de taxi’s nog betaalbaar, maar tijdens mijn laatste reis heb ik gemerkt dat dit niet meer het geval is. De taxi’s die  vanuit het hotel vertrekken vragen astronomische bedragen. Zo kostte de rit Bayahibe – La Romana - Bayahibe , een rit van zo’n 50 km, maar liefst $100 per taxi.

 

Deed men deze rit per Guaga, een doorgaans afgeleefd Mitsubishi of Toyota busje dat dienst doet als lokaal transportmiddel, dan betaalt men voor deze rit slechts 60 Dominicaanse Peso of zo een kleine € 2 per persoon. Onze keuze was dan ook snel gemaakt, al was het maar voor het avontuur met zo een guaga mee te rijden!

 

Duiken rondom Bayahibe

Bayahibe is van een klein vissershaventje uitgegroeid tot een toeristische trekpleister. Dit komt vooral door de ligging, vlak naast het Parque National del Este. Vanuit Bayahibe vertrekken elke morgen tientallen catamarans volgeladen met toeristen om een bezoek te brengen aan het Nationale Park.

 

Toch heeft Bayahibe die typische Caribische sfeer nog niet verloren. Men vindt er nog de typische houten huisjes en kleine restaurantjes waar men van een verse langoest kan genieten. Rondom Bayahibe liggen enkele grote luxe resorts. Zo goed als allemaal hebben ze een eigen duikschool.

 

Ik zelf heb mijn duiken gemaakt met het duikcentrum “Scubafun” dat in het centrum van Bayahibe gevestigd is. Het ligt op slechts 50m van de baai van waaruit de motorboten vertrekken richting duikplaatsen. Het is een goed uitgerust duikcentrum waar men ook verschillende duikcursussen en specialities kan volgen volgens het PADI-systeem. Het duikcentrum beschikt over drie eigen motorboten waarmee men naast duiktochten ook snorkeltochten organiseert. Ook voor andere uitstappen zoals Jeep Safari’s kan men bij het duikcentrum terecht. De prijzen zijn meestal voordeliger als bij de verschillende touroperators.

 

In Bayahibe zijn verschillende duikmogelijkheden. Het is zeer gunstig gelegen langs de Caribische zee waarin een constante, maar zeer zachte stroming heerst waardoor het water er steeds vrij helder is. Allereerst zijn er verschillende duikriffen die slechts op maximaal een tiental minuten varen in  van Bayahibe liggen. Verder kan men ook wrakduiken op het kleine Coca Wrak en grote St.-George wrak. Ook duiken in het Parque National del Este is mogelijk. Binnen het Nationaal park wordt gedoken rondom de eilenden Catalinita en Saona. Tot slot kan men ook gaan duiken rondom Catalina, een paradijselijk eiland dat voor de kust van La Romana ligt. 

 

Dominicus Reef

Dominicus kan men als het huisrif van duikcentrum Scubafun beschouwen. Het is een groot rif dat op slechts tien minuten varen van Bayahibe ligt. Op het rif zijn vele verschillende duiken mogelijk zonder in herhaling te vallen. Het start op een diepte van ongeveer 13 meter en loopt dan zachtjes dieper naar 18 meter.

Het is omgeven door wit koraalzand dat op sommige plaatsen diep in het rif doordringt zoals kleine canyons onder water. Dit is de ideale plaats om pijlstaartroggen en andere platvissen te zien. Ook eel gardens hebben zich hierin gevestigd.

 

Verder kan men op het rif alle typische rifvissen aantreffen zoals papegaaivissen, eekhoornvissen, soldatenvissen, snappers, coneys en tandbaarsjes. Met wat geluk ziet u ook egelvissen, koffervissen, fluitvissen, keizersvissen, steenvissen, Rock Beauties, koevissen, barracuda’s en groene murenes.

 

Ook spinkrabben en kleine garnaaltjes zoals de poetsgarnalen kan men op het rif vinden. Vaak ziet men ze ook echt aan het werk als ze de parasieten van een tandbaars, lipvis of andere vis ‘poetsen’.

 

Wat koraal betreft is er een echte overvloed van de grote prachtige waaierkoralen tot kleien anemoontjes. Men kan er zowel vele verschillende soorten harde als zachte koralen zien. Ook sponzen en gorgonen zijn er in overvloed. Op de harde koralen zoals de hersenkoralen kan men zeer eenvoudig  vele kerstboomwormpjes opsporen. Ook kokerwormen vindt men her en der tussen de koralen.

 

Guaraguao

Guaraguao Reef ligt vlak naast Dominicus Reef. Het is eveneens een vrij groot rif met een weelderig onderwaterleven dat sterk vergelijkbaar is met Dominicus Reef. Guaraguao Reef loopt van 12 meter tot 15 meter diep.

 

Hoogtepunten van koraal op dit rif waren de enorme hersen- en waaierkoralen. Ook waren er enorme vaassponzen en gorgonen. Wat vissen betreft zagen we tijdens onze duik buiten de vele gekende rifvissen twee grote schrift vijlvissen en enkele ‘Rock Beauties’.

 

Papallo 

Papallo Reef is een kleiner rif dat op slechts vijf minuten varen vanuit Bayahibe ligt. Het bestaat uit kleine riffen met ertussen vlaktes met wit koraalzand. In dat koraalzand kan men zeer vele eel gardens zien.

Aan de rand tussen rif en koraalzand verschuilen vele pijlstaartroggen en andere platvissen zich. Op het rif zelf waren vooral een baby murene en een koffervis een mooie verschijning tussen de vele andere rifvissen zoals de papegaaivissen, soldatenvissen, lipvissen en coney’s.

Het koraal was op deze duikplaats al even weelderig aanwezig als op Dominicus Reef.

 

Coca Wrak

Coca wrak is een vrij klein wrakje van slechts een achttal meter lang. Op zich stelt het eigenlijk niets voor dan een groot uitgevallen motorbootje. Het ligt op het uiterste deel van het Dominicus Reef. Een duik is dan ook meestal een combinatieduik van het Coca Wrak en het Dominicus Reef.

 

De boot wordt vastgemaakt aan een boei vlak boven het wrak dat op 17 meter diepte ligt. De duik start doorgaans met het bekijken van het wrak, daarna gaat men verder over een deel van het rif om dan terug bij het wrak uit te komen en de opstijging in te zetten. Soms vertrekt men ook vanaf de boei van Dominicus reef en duikt men in de richting van het wrak om dan over het rif terug te keren.

In het wrak verschuilt zich doorgaans een schooltje snappers. Verder spreekt het voor zich dat de onderwaterfauna en –flora overeenkomt met die van het Dominicus Reef.

 

St.-George Wrak 

De St.-George is het wrak van een 80 meter lang cargoschip dat men op 12 juni 1999 voor de kust van Bayahibe tot zinken heeft gebracht als kunstmatig rif. De oorspronkelijke naam van het schip was M.V. Norbrae. De naam St-George komt van de orkaan die  op 22 september 1998 grote schade heeft aangericht op de Dominicaanse. Ook de M.V. Norbrae leed haverij en men besloot het te laten afzinken voor de kust van Bayahibe.

Het ligt op slechts een tiental minuten varen van Bayahibe, iets verder in zee dan het Dominicus Reef.  Het eerste dek met daarop de schouw ligt op een diepte van 15 meter. De schroef van het schip ligt op 32 meter. Het diepste punt ligt echter aan de boeg waar het tot 44 meter diep gaat. Zo diep gaat men echter nooit tijdens een duik op het wrak.

 

De Dominikaanse wet verbiedt het duiken in het binnenste deel van het wrak. Desondanks is er op een diepte van 35 meter een grote ingang. Via deze ingang komt men in de cargoruimte terecht die bovenaan helemaal open is. Door deze ingang kan men dus zonder veel gevaar duiken en dit wordt dan ook sporadisch gedaan als de duikgroep vooral bestaat uit ervaren duikers. Ik zelf maakte mijn duik alleen met een lokale duikinstructeur. Ik kon dan ook bijna gaan en staan waar ik wilde.

 

Vooral de blik van bovenaf in de metersdiepe cargoruimte was imposant. Ook de schouw en het hele achtersteven bieden vele mooie gezichten. Onder aan de romp van het wrak kwam ik twee koningin keizersvissen tegen. Vooraan in de boeg verschuilt zich normalerwijze een murene, maar tijdens mijn duik kregen we ze niet te zien. Rondom het wrak zwommen grote scholen vis en op het dek voor de stuurhut kwamen we een koffervis tegen.

 

Catalina Island

Catalina is een paradijslijk eiland voor de kust van La Romana waar vooral boten vol snorkelaars aangevoerd worden. Het is eigenlijk een alternatief voor het drukke en bekende Saona. De rit heen en weer was een ware belevenis. Normaal duurt een enkele tocht een klein half uurtje, maar de nacht voordien was er een lichet storm geweest. Deze had de Caribische Zee vrij onrustig gemaakt wat grote golven tot gevolg had.

 

Het bootje waarmee we de tocht maakten was een klein motorbootje en daarin voel je je heel klein t.o.v. die grote golven. Ik kan u verzekeren, het was beter dan een rit in de railway! De tocht heen ging nog enigszins, maar de terugtocht … Het bleek al op het einde van onze tweede duik. Voor we vertrokken op de duikplaats werden de duikflessen en het duikmateriaal stevig vastgebonden, en eens we de veilige baai verlaten hadden, werden deze nog eens goed gecontroleerd. Tijdens zo een tocht blijkt dat een zwemvest ook perfect kan gebruikt worden om op de gaan zitten. Deze ving alle hevige schokken op zodat we de tocht toch vrijwel zonder blauwe plekken overleefden. Alleen de terugtocht duurde bijna een uur, een half uur langer dus als voorzien!

 

Catalina Island: The Wall

The Wall is een duikplaats aan de oostelijke zijde van het eiland. Zoals de naam van de duikplaats reeds doet vermoeden is het een wandduik langst een wand die niet echt heel steil is en afloopt tot op een diepte van 35 meter. De maximale diepte tijdens onze duik was echter slechts 23 meter. In deze minder steile delen kan men tussen het rif vele kleine vlaktes van wit koraalzand zien. Op sommige plaatsten is de wand echter wel loodrecht en zitten er vele kleine holen in. Hier kan men dan ook de mooie begroeiing met waaierkoralen en lange gorgonen en sponsachtige zien.

 

De duik start op een plateau op 5 meter diepte. Dit is weelderig begroeid met grote, meestal harde koralen. Na enkele minuten duikt de wand die men in een enkele richting zal volgen. Op het einde van de duik keert men over dit plateau terug waardoor men automatisch een veiligheidsstop op 5 meter maakt.

De fauna en Flora is sterk vergelijkbaar met die van Dominicus Reef, alleen maakt de wand alles plots specialer.

 

Catalina Island: Aquarium

De duikplaats Aquarium doet vermoeden dat het het prachtige duik is, en niets is minder waar! Het is een echt aquarium, maar dan in de vrije natuur. Het is een langerekt rif aan de westzijde van het eiland voor de kust waar de  boten de toeristen afzetten om hun middagmaal te nuttigen.

De diepte schommelt tussen 8 meter op het rif en 12 meter aan de rand met het witte koraalzand. Er is werkelijk een overvloed aan vissen en prachtige koralen. Op deze duikplaats slaagde ik er zelfs in enkele naaktslakjes te ontdekken. Al wat men kan zien op Dominicus Reef, komt men hier ook tegen, alleen in grotere vormen.

 

Rondom de grote koralen zitten schooltjes snappers, verder zagen we o.a. enkele fluitvissen, een koningin keizersvis, vele rock beauties, tanbaarzen, coney’s, een pijlstaartrog, een egelvis en nog veel meer!

Op de enorme hersenkoralen zaten vele kerstboomwormpjes in verschillende kleuren.

 

Parque National Del Este

Het Parque National Del este is één van de vele nationale parken van het eiland. Dit Nationaal Park is vooral gekend omwille van het droomeiland Saona. Op dit eiland krijgt men het typische beeld van de Caraïben, kleurrijke houten hutjes tussen palmbomen op een hagelwit strand dat grenst aan een azuurblauwe zee. Verder kan men in het Nationaal Park van het Oosten gaan kijken naar mangroven en kan men een duikje maken in het Piscina Natural, een zandbank in het midden van de zee waar het water niet dieper is dan in een zwembad. Hier kan men ook de typische zeesterren opduiken.

 

De duikplaatsen in het Parque national Del este heb ik zelf niet kunnen bezoeken. De mooiste zouden vooral El Faro bij het eiland Saona en Tortuga in het begin van het Nationale Park zijn. Ook Shark Point bij het kleine schelpeneiland ‘Catalinita’ is een topper. Op deze duikplaats kan men met wat geluk een luipaardhaai zien. Shark Point ligt wel reeds buiten de bescherming van de baai, waardoor het water soms vrij ruw is en een alternatieve duikplaats moet gekozen worden.    

 

Wat valt er nog te beleven op de Dominicaanse bij Bayahibe

Vanuit Bayahibe kan men uitstappen maken naar La Romana, de eerste grote stad op zo’n 25 km afstand. Dit is de stad waar men kennis kan maken met het echte leven van de dominicanen. Vele Dominicanen die in de hotels werken, wonen hier. Het is zeker een aanrader.

 

Verder kan men een bezoek brengen aan het kleine kunstenaarsdorp Altos De Chavon. Het dorpje was het geschenk voor de dochter van een rijke Amerikaan. Hij liet voor haar een Mediterraans dorp bouwen uit de 16de eeuw, compleet met amfitheater. In Altos De Chavon kan men een kijkje gaan nemen in het Taino museum waar enkele schatten van deze oude beschaving tentoon worden gesteld.

 

De hoofdstad Santo Domingo is natuurlijk een must als men van Cultuur houdt. Dit is de plaats waar Columbus het eerst voet aan wal zou hebben gezet vooraleer hij America ging ontdekken. In deze eerste stad van de Nieuwe wereld vinden we nog het oude huis van zijn zoon, de eerste Kathedraal van het Amerikaanse continent, het amber museum en een prachtig aquarium. Een bewonderenswaardig monument is El Faro. Een enorm gebouw dat in de vorm van een liggend kruis gebouwd werd. Net buiten de stad vindt men nog de grotten van Los Tres Ojos.

 

Gunter Geerts

 

 

Terug naar duikreisverslagen